ANKER, SZEFEL, WĘCPEL - CO TO TAKIEGO? (JĘZYKOWO)

Z okresu dwudziestolecia międzywojennego fragment słowniczka dawnych (pruskich) wag i miar - z tłumaczeniem "na polski":

1 sążeń = 3 1/3 metr. kub.

1 pręt szachtowy =  4 ½ metr. kub.

1 węcpel = 13 1/5 hektolitra = 26 2/5 nowego szefla

1 szefel = 55 litrów

1 maca = 3 3/7 litra

1 om = 1 2/5 hektolitra

1 wiadro = 68 ¾ litra

1 anker = 34 1/3 litra

1 łaszt = 2000 kg = 2 beczki

(za: Ajencja Wschodnia, Bydgoszcz 1929)

HITY I KITY EKSTRA - LUTY 2015

PRZODEM I TYŁEM 

– LOKALNIE – 

DO RZECZYWISTOŚCI 

I DO BYLEJAKOŚCI

LUTY 2015

KIT

Tym razem tylko KIT. Tylko - ale WYSTARCZY.

Wygląda na to, ze wykrakałam. Wykrakałam „postaw-sobie-na-starówce-cokolwiek”. Chociaż nie, to zbytnie zadufanie w sobie! – przecież pomysłowość naszych decydentów nie zna granic…

O co chodzi? O kolejną „budowlę” w stylu szklanego domku przy ul. Podmurnej (czyli budynek-którego-miało-nie-być-w-tym-kształcie...), która zapewne powstanie w samym centrum Starego Miasta, a urągającą zasadom ochrony przestrzeni historycznej. Czyli o kiosk na placu podominikańskim, który pomysłodawcy chcą wbudować w narożnik muru okalającego plac. Sprzedaż z tegoż kiosku miałaby się odbywać przez okno… wybite w tym murze, od strony ulicy. CUUUDO...

O takie „szczegóły”, jak ewentualny tryb bezprzetargowy (bo „nie było zainteresowania, to nie ma przetargu” – jak w przypadku terenu dla spółki Toruńskie Sukiennice) czy kwota dzierżawy, nawet nie wspominajmy.

Cóż, tak wygląda metoda faktów dokonanych (istotne tylko, KTO ich dokonuje): koszmarny szklany domek przy ul. Podmurnej, taras pierogarni w przestrzeni placu podominikańskiego, pomysł kiosku z dziurą w murze.

Co dalej? Może szalet z dykty w centralnym punkcie Rynku Staromiejskiego? W stylu mauretańskim? Bez przetargu?
Żeby było tak ładnie, jak tutaj...

za: Miejski Konserwator Zbytków,
https://www.facebook.com/MKZwToruniu/photos/a.1546369715575408.
1073741828.1546361802242866/1546379625574417/?type=1&theater

PIERWSZA PANI RADNA W TORUNIU - KIEDYŚ...

 

Taka mi się informacja trafiła - sprzed 89 lat... PIERWSZA PANI RADNA W TORUNIU! Dziś nie pierwsze, nie jedyne, ale też niezbyt liczne.

 

W 1926 roku prasa donosiła, iż na pierwszym posiedzeniu rady "wśród uroczystych czarnych surdutów panów radnych, jak barwny mak wśród chwastów zakwitł pomarańczowo-żółty sweterek pierwszej w Toruniu pani radnej."
Obok informacji pojawił się zjadliwy co nieco, a może podszyty strachem...,  komentarz: "W każdym bądź razie nasze toruńskie sufrażystki mogą liczyć na to, że wszelkie ich postulaty znajdą w radzie miejskiej gorące poparcie, a że zachłanności niewieściej mniemasz granic, więc niedługo w Toruniu zagarną dla siebie nie tylko Ratusz…"

I jeszcze PIĘĆ MINUT ŚMIECHU (wierszyk z 1929 roku, opublikowany w "Dniu Pomorskim"). Trudno uwierzyć, że to także powrót do przeszłości, prawda?

Kto ty jesteś? - Poseł mały.

Jaki znak twój? – Mandat stały.

W co ty wierzysz? – W siebie wierzę.

O czem marzysz? – O karjerze.

Będziesz ją miał? – Nie, niestety.

Rzuć więc mandat! – A dyety???

PO-MARYNARSKO

W odpowiedzi na post Macieja Neumanna MARYNARSKA EDUKACJA W TORUNIU otrzymałam wiadomość i zdjęcia na temat rodzinnych absolwentów opisywanej szkoły. Wiadomość tym ciekawsza, że dotycząca potomków opisywanej w toruniarni Joanny Łyskowskiej – pierwszej damy kina w Toruniu, która uruchomiła pierwszy w mieście stały kinematograf (1907 r.).

Jak pisze Pani Donata, zięć Joanny Łyskowskiej (mąż jej córki Marii) Jan Bartlewicz był absolwentem toruńskiej szkoły morskiej.

Uczęszczał do tej szkoły także siostrzeniec Joanny – Stefan Filutowicz (1906-1969), tu ukazany w mundurze paradnym z nominacji po ukończeniu szkoły w Toruniu oraz już w wieku dojrzałym. Pani Donata pisze, że znalazła informacje o tym, że był on też dowódcą żaglowca ORP Iskra, czyli jednostki szkoleniowej studentów toruńskiej szkoły. Stefan zapewne ukończył szkołę w 1929 roku.

Stefan Filutowicz. Fot. ze zbiorów prywatnych.

 

 

Pani Donato, dziękuję za kontakt i pozdrawiam!