Szukaj na tym blogu

poniedziałek, 13 czerwca 2016

(biblio)TEKA na 7. ŚWIĘTO BP



W mojej :-) filii Książnicy, tj. przy ul. Fałata 35, na 7. święto BP  proponujemy:

Spacer SIENKIEWICZ W SZKOLNYM ZAGŁĘBIU
– szlakiem szkół dawnego Torunia
przy Schulstrasse (ob. ul. Sienkiewicza),
Prowadzenie KK. Zbiórka o godz. 11.00 przy ul. Sienkiewicza 6, przed gmachem Instytutu Artystycznego Wydziału Sztuk Pięknych.
Zwiedzimy NAJwiększy zaprojektowany docelowo kompleks szkół (lata 80. XX w. – początek XX w.) zlokalizowano przy Schulstrasse, czyli ulicy Szkolnej.
Wybudowano je zgodnie z przepisami państwowymi Prus Zachodnich (1878). Jednym z pierwszych gmachów tego rodzaju, powstałym poza obrębem Starego Miasta, była szkoła powszechna (lata 80. XIX w.; ob. ul. Sienkiewicza 6).
Dynamiczny rozwój „szkolnego zagłębia” nastąpił po 1901 roku, kiedy władze pruskie podjęły duży program inwestycyjny związany z reformą szkolnictwa. Obszar pomiędzy dzisiejszymi ulicami Broniewskiego i Gagarina miał być kompleksowo zagospodarowany: planowano budynki szkół kształcących nauczycieli (dwie preparandy i 2 seminaria), zarówno ewangelickie, jak i katolickie. Preparandami
(łac. praeparandus – mający być przygotowanym) nazywano dwu- lub trzyletnie szkoły, przygotowujące do nauczania w szkołach jednoklasowych, które dawały możliwość kontynuacji nauki w seminarium nauczycielskim. W 1901 roku system ten zmieniono; odtąd nauka trwała 6 lat (preparanda + wyższe seminarium).
Opowiemy o gmachach „szkolnego zagłębia”, które reprezentują różne formy architektoniczne, to:
– preparanda ewangelicka, 1906 (jeszcze niedawno Kolegium Języków Obcych)
– preparanda katolicka, 1904 (ob. V Liceum Ogólnokształcące) 
– królewskie seminaria nauczycielskie: 
Katolickie, 1905-1909 (ob. Wydział Sztuk Pięknych UMK) – obejrzymy fragmenty projektów polichromii klatki schodowej;
Ewangelickie, ukończone w roku 1910 (ob. Wyższe Seminarium Duchowne) – będziemy mieli możliwość obejrzenia kaplicy.
 
Wszystkie te budynki zachowały funkcje edukacyjne, choć zmienili się ich użytkownicy. Dziś to „szkolne zagłębie” rozszerzyło się na rejon ulic Grunwaldzkiej i Św. Józefa (głównie szkoły zawodowe) i dalej – ul. Gagarina (kampus UMK).

Na finał spaceru wśród Uczestników rozlosujemy książ(ecz)ki mojego autorstwa „Krzyżacka ORBIta”, z serii „Toruń SPACErkiem” z autografem senatora Jana Wyrowińskiego (który został w tej publikacji uwieczniony – w oryginalnym ujęciu…)  oraz przewodniki po BP.



Wystaw(k)a
KRZYŻACY – NIEKONIECZNIE SIENKIEWICZA
To plansze stanowiące kwintesencję wątków z wspomnianej „Krzyżackiej ORBIty”, uzupełnione o archiwalne fotografie ze zbiorów Książnicy Kopernikańskiej. Graficznie przygotował je Kamil Snochowski, autor opracowania graficznego serii książkowej „Toruń SPACErkiem”.


Zobaczymy m.in. herb Nowego Miasta Torunia, zamek i Zamkową, neogotyk = styl krzyżacki, ideologiczne wątki w dekoracjach mostu kolejowego i kamienic, państwowe i kościelne święta w 1966 roku i ich związek z ruinami zamku, ślady Krzyżaków w dzisiejszym Toruniu, współczesne skojarzenia i konotacje z nimi. Z komentarzem tekstowym.


Także:
KRZYŻACKIE WYCINANKI – dla dzieci, w godzinach otwarcia biblioteki (wyjątkowo dla świętujących = 10.00-14.00).

UWALNIAMY KSIĄŻKI – książki DO WZIĘCIA, w godzinach otwarcia biblioteki (wyjątkowo dla świętujących = 10.00-14.00).

DETAL-licznie – losowanie wydruków fotogramów Magdaleny Olszty-Bloch i Jacka Blocha, z wystawy „DETAL-licznie. Pruski mur na Bydgoskim” (z wystawy na święto BP 2015), godz. 13.00. Kilka kadrów niżej.



Autorzy tych fotogramów prowadzą ciekawą stronę MUR PRUSKI W TORUNIU, ważną dla dokumentacji ginących zabytków budownictwa szkieletowego.
Tej problematyce była poświęcona I konferencja z cyklu ZABYTKI TORUŃSKIE MŁODSZEGO POKOLENIA i książka z materiałami posesyjnymi. Zapraszam do lektury! (info m.in. w toruniarni).


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

O mnie

Moje zdjęcie
TORUNIARNIA i TORUNIARKA – jak firma i jej przedstawicielka. Tak właśnie ma być. Toruń to moja „firma”, na rzecz której pracuję od lat. Ten drugi neologizm – co do genezy analogicznie jak szafiarka. Toruniarką jestem od dawna. A zacięcie edukacyjne i przymus działania na rzecz dobra wspólnego należą do katalogu moich (licznych) wad. Jestem historykiem sztuki, zabytkoznawcą, regionalistką, muzealniczką (raczej byłam; zwolniona po ponad 26 latach pracy w Muzeum Okręgowym, zob. http://forum.pomorska.pl/mobbing-w-torunskim-muzeum-dyrektor-to-nas-nie-dotyczy-t92558/). Pracuję społecznie w Stowarzyszeniu Historyków Sztuki. Będzie o: kulturze i sztuce Torunia, o zabytkach, rzemiośle artystycznym i wątkach obocznych. Także o mojej dzielnicy – Podgórzu. Rzeczy nowe, stare, wnioski, refleksje i pytania. Oby ciekawe... /TORUNIARKA – Katarzyna Kluczwajd/ https://www.facebook.com/katarzyna.kluczwajd Blog nie mógłby zaistnieć bez prac Andrzeja R. SKOWROŃSKIEGO – najlepszego fotografa dokumentalisty sztuki toruńskiej i w Toruniu. Andrzej ma zdjęcie każdego miejscowego zabytku i ciekawego miejsca, a jego ogromny album jest zawsze otwarty dla badaczy, tak jak On – dla przyjaciół.